صدای باغرو sedaye baqro

از نظرات خوب شما

"من نیارقیها را دوست دارم چون مردمی خونگرم و مهربان هستند.
ببخشید من متوجه نشدم صدای باغرو یعنی چی؟ «باغرو»؟ "

                                                    "   یک دوست صمیمی"

سلام ممنون از شما خواننده گرامی قابل عرض است که کوههای واقع در ویلکیج به باغرو معروف است و منظور از صدای باغرو یعنی صدا و پیام کسانی که در دامنه های این کوه زندگی می کنند.نظر استاد محترم منطقه جناب آفای محمدعلی اجاقی را در زمینه باغرو میخوانیم که از وبلاگ شخصی اش برداشت کرده ایم امید است جوابتان را گرفته باشید

با این حال در این مورد چیزی که به نظر می رسد این است که: اگر "باغ رو "را به مفهوم مکانی بلند و یا راهی که به بلندی ختم میشود تلقی کنیم. "بارزو "را هم می توان عکس آن معنی نمود چون "زو " یا "زوی"در ترکی معنای زویمک(فارسی=لیز) را می دهد.در منطقه آذربایجان و روستای ما ـ نیارق ـ به سرسره بازی(نوعی بازی زمستانی) زویمک می گویند یعنی پایین آمدن بازیکنان از بلندی، همچون پایین آمدن آب از آبشار...

باغرو و بارزو در کتابهای تاریخی به شکلهای زیر آمده است

باغرو=باقرو ـ بکرو ـ بغرو ـ باغری ـ

بارزو=برزو ـ بارزاو ـ برزوو

نمین

آیین نوروز در منطقه ویلکیج(نیارق)

تکم خوانی آیینی است به قدمت نوروز و یادگاری از آداب و رسوم عید باستان که همواره در سرزمین اردبیل و همینطور در نیارق، به عنوان آینی ماندگار و منحصر به فرد مورد توجه مردم بوده و با روش مخصوص توسط تکم گردانها به اجرا گذاشته می شد.

آئین تکم گردانی سالیان پیش با آداب و رسوم کهن مردم آذربایجان و بویژه استان اردبیل و همچنین نیارق، عجین بوده و همه ساله با فرا رسیدن عید نوروز، مردم به انتظار تکمچی می نشستند و انتظار داشتند که تکم چی سمبل نشاط بهاری ،آنها را برای استقبال از بهار آماده سازد.

بی شک اشعار تکم، بسیار متنوع و فراوان بوده و تکمچی به در هر خانه ای که می رفت و شعر می خواند، صاحب خانه به تناسب وضعیت مالی و امکانات خود چیزی بعنوان "شاباش"، خلعت و انعام یا همان " بایرام پایی " به او هدیه می کرد.

در سالهائی که بین آخرین چهارشنبه سال (چهارشنبه سوری) و عید نوروز فاصله زیاد بود، این فاصله بحبوحه فعالیت تکمچیها به حساب می آمد.

تکم گردانان  و بعد ها ، " نوروز داما چیلار " (نوروز خوانها) ، مثل کسانی بودند که در دوره هخامنشیان دعا می کردند و از پادشاه هدایایی می گرفتند. تکم گردانان و نوروز داماچیلار نیز که مژده بهار را می دادند و مژدگانی می گرفتند، به این مژدگانی"  بایرام پایی یا پای" یا سهم می گفتند و گرفتن آن را حق خودشان می دانستند و البته تکم چیها نیز لزوم دادن انعام را در اشعاری یاد آور می شد:

"آی تکمین کندی وار      کمندی وار کندی وار  "(تکم خونه و زندگی داره – عائله و عیال داره)

"هر قاپودا اویناسا        بیر نلبکی  قندی  وار"  (پس هر دری برقصه – یک نعلبکی قند داره)

برگرفته از وبلاگ نیارق (موسی اجاقی)

تصادف در مسیر اردبیل _ آبی بیگلو

برخورد مهیب دو دستگاه خودروی سبک به یکدیگر در استان اردبیل ٢ کشته و چند زخمی بر جای گذاشت. در عصر یکی از روزهای این هفته٢٧دیماه  محور
«اردبیل -آبی بیگلو» شاهد برخورد مهیب یک دستگاه نیسان به پیکان بود.به دنبال این رخداد دلخراش ، کمک رسانان به قربانگاه رفتند ، پیکرهای کشته شده گان را از میان آهن پاره ها بیرون کشیدند و  زخمیها را به بیمارستان فرستادند.علت حادثه در حال بررسی است ، هر ساعت دست کم سه نفر در ایران ،
 قربانی رخدادهای جاده ای می شوند.با نادیده گرفتن مقررات راهنمایی و رانندگی ، عمر خود و همنوعانمان را تباه نکنیم و همواره از کمربند ایمنی ؛ این ناجی بی جان استفاده کنیم.

تشکر از بازدیدکنندگان

 ضمن تشکر از کلیه بازدید کنندگان بویژه آنانی که از کشورها و قاره های دیگر از جمله آمریکا _ نروژ  - انگلیس  - هند _ جمهوری چک و...مطالب این وبلاگ را پی گیری می کنند مستدعی است از نظراتشان ما را بی نصیب نفرمایند.

سفری کوتاه به حور

اواخر شهریور ماه است با یار دبستانی دهه 60(آقای غفور قلیزاده نیارق) تصمیم داریم به یکی از مناطق معروف و مشهور ویلکیج ـ حور ـ برویم زادگاهمان "نیارق"را ترک و بعد از پشت سر گذاردن روستاهای گرمه چشمه (ایستی سو)بریس (روستای تاریخی) و محمود آباد به شهر جدید التاسیس آبی بیگلو (مرکز بخش ویلکیج ) می رسیم بعد از این شهر روستایی است زیبا و هموار بنام آغبلاغ بعد از گذر از روستای مذکور مسیرمان را از جاده اصلی که به اردبیل منتهی است به سمت روستای مرنی تغییر می دهیم باید از روستاها و مزارع یونجاللی ـ ساقیزچی و ایریل گذر کرد تا به حور رسید.

بعد از طی مسافتی به جاده حور می رسیم کوههایی با صخره های تماشایی ـ باغاتی با انبوه درختان گیلاس و آلبالو و ...و از طرفی جاری بودن رودخانه با آب خروشان  جلوه ای خاص به طبیعت منطقه بخشیده است و نه ما بلکه هر رهگذری باشد در این سیرانگاه سحرانگیز اندی توقف می نماید و از این طبیعت زیبا و روحنواز بهره مند می شود.

یک سه راهی پشت سر می گذرانیم ظاهرا جاده فرعی این سه راهی به روستای زیبای رز منتهی است .هر چقدر به حور نزدیکتر می شویم ساختمانهای زیبایش نمایانتر می شوند. تابلوی خوش آمدگویی برای میهمانان در ورودی حور نظر هر میهمان تازه وارد را به خود جلب می نماید.پاسگاه انتظامی حور جزو ساختمان هایی است که در ورودی این روستا واقع است قدمت تاسیس ساختمان پاسگاه بنابه گفته یکی از اهالی به دهه 40شمسی برمی گردد.اکثر روستاهای بخش ویلکیج  برای انجام امورات مربوطه به این مرکز مراجعه می کنند. استقرار پاسگاه باعث شده که حور رونق بیشتری داشته باشد هرچند در دوران  گذشته هم به سبب نزدیک بودن به جنگل و مرز با گیلان زمین ، موقعیتش کم رونق تر از حال نبود

یکی از اهالی خونگرم و میهماندوست حور جناب آقای صداقت ما را به یکی از قهوه خانه های واقع در میدان اصلی دعوت می نماید قهوه خانه نسبتا پر رونق و پر از مشتریست حاضرین ما را در نقطه صدر نشین قهوه خانه جای می دهند .هنگام نشستن حاضرین  طبق آیین پسندیده یا الله می گویند و ما هم یا الله می گوییم  و می نشینیم

صدای استکان ها سکوت موقتی فضا را شکسته بود قهوه چی که مردی خوش خلق و خویی بود بعد از آوردن چایی با ما چنان گرم صحبت شد که انگار آشنایی هستیم که چند سالی همدیگر را ندیده ایم.این از خونگرمی و میهمان پرستی اهالی حور حکایت دارد .

صحبت های شیرین مشتری هاـ سلام علیک تازه وارد ها به قهوه خانه ـ غلغل سماورـ  صدای استکان و نعلبکی ها و ...ما را به یاد رمانی انداخت که دقیقا در همین فضاها نوشته شده است حتما اهالی حور این رما ن را خوانده اند متن کتاب مربوط به زندگی اجتماعی حور و روستاهای اطراف از جمله سقزچی و رز در دهه های گذشته است.

بافت روستا (مرکز دهستان) مثل ماسوله گیلان پلکانی است و زیبا، در این روستا بیش از 20 طایفه که سالیان سال است در کنار همدیگر در صفا و صمیمیت زندگی می کنند.

در این منطقه برخی از آثار تاریخی به چشم می خورد از جمله این آثار می توان به قیز قلعه سی و ......اشاره کرد در داخل روستا هم بناهای تاریخی دیده می شود حمام روستا یکی از این مکان هاست که بنابه گفته آقای صداقت قدمت این مکان به دوران قاجاریه برمی گردد.

این منطقه تاریخی مهد فرهنگ و ادبیات نیز می باشد "شاهد"شاهدی بر این ادعاست  جعفر ابراهیمی شاعر معروف و مشهور کشورمان که اشعارش در کتاب های درسی مقاطع تحصیلی هم چاپ شده است متولد همین روستاست که از 12 سالگی در تهران زندگی می کند و تا کنون بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب در مورد ادبیات به چاپ رسانده است .آنطور که از گفته های ابراهیمی می توان برداشت نمود این است که وی با الهام گرفته از طبیعت زیبای حور اشعارش را سروده است. خود می گوید وقتی به تهران آمدم خیلی به یاد روستا بودم و چون کودکی را در روستا گذرانده بودم بیشتر از کودکی های خود تاثیر گرفتم و در شعرهایم گریزی به کودکی هایم می زدم.جعفر ابراهیمی در مورد تخلصش می گوید:یکی از دوستانم پیشنهاد کرد که تخلصی برای خود انتخاب کنم به دیوان حافظ مراجعه کردم این شعر آمد

شاهد ان نیست که مویی و میانی دارد

بنده طلعت آن باش که آنی دارد ...

گفتنی ها در مورد حور زیاد است و وقت اندک فعلا تا این حد. با شعری از کتاب یاشادیغیم میصراع لار همگی شما را به خدا می سپارم .شب بر همه خوش

سوهانین آرمودی حورین گیلاسی

درمان سیز دردلره اولان داواسی

بوغدا وئریب باتمان باتمان آلاسی

حیف اولسون آی قارداش بو روزگاردان

بیرده اله دوشمز بئله بازاردان

برگرفته از پایگاه نیارق پژوهی _ محمد علی اوجاقی نیارق